Seniorka przez całe życie była samodzielna i niezależna, lekki z niej „uparciuch”. Lubi bardzo mówić i opowiadać, jest serdeczna, troskliwa. Nawet w ciężkim stanie w szpitalu przejawia silną potrzebę samodzielności i gotowość do powrotu do domu, dbając o swoje mieszkanie. Do około dwóch tygodni temu mieszkała samodzielnie, nawet po dwóch wcześniejszych udarach. Interesuje się historią, książkami i polityką.
Stopień sprawności:
Wymagający stałej opieki
Sprawność fizyczna:
Niepełnosprawny: Aktualnie przebywa w trybie leżącym, większość czasu śpi. Siedzi na łóżku podczas powolnych ćwiczeń rehabilitacyjnych, rusza rękami, jednak jeszcze nie chodzi samodzielnie.
Sprawność intelektualna:
W pełni sprawny
Kontakt z pensjonariuszem:
Utrudniony: Kobieta jest świeżo po trzecim udarze i obecnie przebywa w szpitalu. Rozpoznaje osoby i zauważa, co dzieje się wokół niej, jednak wydaje się być częściowo „we własnym świecie”. Wypowiadane słowa są ograniczone i często nie do końca spójne – z około 20 słów zrozumiałych jest jedynie około 3, reszta to pojękiwania lub dźwięki niewyraźne. Kontakt wymaga cierpliwości i powolnego, spokojnego podejścia; ważne jest utrzymywanie kontaktu wzrokowego, używanie krótkich i prostych komunikatów oraz reagowanie na sygnały niewerbalne.
Choroby przewlekłe:
Tak: nadciśnienie, niedoczynność tarczycy